Na het spenen van de jongen van de eerste kweekronde en de scheiding der geslachten worden de vliegduiven niet meer opnieuw gekoppeld. Vanaf dat moment is hun voeding afhankelijk van de weersomstandigheden. In het warme voorjaar van 2007 kregen ze tot aan Orleans steeds half om half vlieg- en zuiveringsmengeling, maar dit jaar bleef het lang een stuk kouder en kregen ze steeds 100% vliegmengeling.

De oude duiven maken voor de eerste wedvlucht alleen trainingsvlucht met de vereniging, terwijl ze alleen 's middags en 's avonds rond het huis trainen. Om 4 uur laat Ada de doffers los, die rond half zes door Koos worden binnen geroepen. Daarna gaan de duivinnen los en die trainen tot kwart voor zeven. In die periode moet Koos zich niet laten zien, want dan vallen de dames meteen op het hok! "Ik ben dan ook geen echte observeerder", geeft Koos toe en hij vervolgt met: "Ik heb er trouwens het geduld niet voor!"

Op de inkorfdag trainen de vliegduiven niet. Rond vijf uur worden de duivinnen bij de doffers gelaten, waarna Koos rustig gaat eten. Als dat gedaan is steekt hij ze in de mand, maar duiven die niet goed aanvoelen worden niet gespeeld. Na thuiskomst krijgen de duiven wat voer (steeds de vliegmengeling van de Weert) in hun nestbak en gaat Koos met zijn elektronisch systeem naar de vereniging. Daarvan terug gekomen worden de geslachten weer gescheiden.

Tijdens de vluchten krijgen de duiven alleen vliegmengeling; in het begin van de week amper genoeg, daarna worden ze opgevoerd, want het is belangrijk dat ze tot de inkorving graag blijven eten. Als bijproducten wordt er regelmatig verse grit en roodsteen gegeven, terwijl ze ook iedere dag een lepeltje van de "bak allerhande" van eigen fabrikaat krijgen. Bij de oude duiven heeft Koos nog geen ervaring met het geven van pinda's, maar hij heeft ze al wel in huis gehaald. Hetzelfde geldt voor schapenvet, want met name de laatste dagen voor de inkorving zou wat extra vet geen kwaad kunnen.

Jonge duiven

Na het spenen worden de jongen uitgewend. Pas als ze goed hun rondjes trekken worden ze verduisterd van half zeven tot 8.45 uur. De vrouw van Koos, Ada, neemt dan de verduistering weg en zij zorgt er ook voor dat alle duiven 's morgens gevoerd worden. De porties worden echter tevoren door Koos klaar gezet. Rond twee uur laat ze ook de jonge duiven los, welke twee uur lang de volle vrijheid krijgen. Pas vanaf half juni trainen de junioren ook 's morgens van half acht tot half negen.

Of de geslachten gescheiden worden hangt af van hun gezondheid. Die scheiding heeft alleen zin als ze goed in orde zijn; is dat niet het geval dan haalt het ook niets uit. Van de opleiding der jongen wordt wat meer werk gemaakt; die worden 2 of 3 keer weggebracht naar Putte, wat Koos de gelegenheid biedt om meteen bij Ludo Claessens een "bakkie te doen". Zodra de junioren tweemaal daags trainen wordt ook begonnen met het conditioneren. Vanaf dan luidt het parool: "Niet binnen komen betekent geen eten krijgen!" Hierover had Koos onlangs een lang telefoongesprek met Frans Zwols. Die zei hem: 'De jonge duiven moeten minimaal 3 kwartier echt trainen, maar dat bereik je niet ineens. Dat moet opgebouwd worden, zodat het gestel eraan kan wennen'.

Anders dan bij de oude vliegduiven, waarvan de hokken tweemaal daags grondig worden gereinigd, ligt er bij de jongen een dikke laag beukensnippers op de bodem, zodat daar alleen de zitschapjes schoon gemaakt hoeven te worden. Alle jonge duiven moeten minstens tot Orleans mee en sommige ook nog enkele vluchten van de natoer. Bij de selectie gaat de voorkeur uit naar de jongen die uit zichzelf steeds gezond wisten te blijven. Het aantal gewonnen prijzen zegt Koos niet zo veel, maar liever selecteert hij op de gewonnen kopprijzen.

Medisch plaatje

Koos is in principe tegen het gebruik van medicijnen, maar de verplichte enting tegen paramyxo wil hij niet ontlopen. Blinde kuren worden hier nooit gegeven en daarom werkt hij liever met een dubbel stel drinkbakken. In droge drinkbakken kunnen bacteriën nu eenmaal niet overleven! Hij ontkent echter niet dat hij het laatste jaar wel eens met gezondheidsproblemen werd geconfronteerd. Op advies van een gespecialiseerd dierenarts werd toen 5 dagen een middel in het drinkwater gedaan tegen paratyfus. Dit had als resultaat dat hij de daarop volgende vlucht meteen 1 - 2 en 3 in de vereniging vloog! Hij wist toen meteen dat het met de gezondheid weer goed zat en de medicijndoos bleef dus verder gesloten.